معانی کلمه : انگدان

تلفظ بین المللی : /ˈaːnɡadˌɑn/ تلفظ :‌ ['a:ngad,An]

لغت نامه دهخدا

انگدان. [ اَ گ ُ ] ( اِ ) گیاهی از تیره چتریان که علفی است وپایا میباشد. این گیاه در اکثر صحاری ایران فراوان است. ارتفاعش 2 تا 2/5 متر و ریشه اش راست و ستبر است. ابر کبیر. حلتیت. انجدان. ( فرهنگ فارسی معین ). انگذان. معرب آن انجدان است. ( برهان قاطع ) : تا به مذاق انس و جان ندْهد و ناورد جهان نکهت گل ز انگدان لذت می ز آمله.فلکی شروانی ( از انجمن آرا ).- بیخ انگدان ؛ اباض. ( یادداشت مؤلف ).|| نسنا...

فرهنگ عمید

انجدان#NAME?

= انجدان

فرهنگ فارسی

( اسم ) گیاهی از تیره. چتریان که علفی است و پایا میباشد . این گیاه در اکثر صحاری ایران فراوانست . ارتفاعش ۲ تا ۲/۵ متر و ریشهاش راست و ستبر است ابر کبیر حلتیت انجدان انگوزاکما انگیان .

معانی کلمه : انگدان

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ فارسی

کلمات مرتبط

معانی کلمه : انگدان

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ فارسی

کلمات مرتبط

نظرات