معانی کلمه : اندوه کش
لغت نامه دهخدا
اندوه کش. [ اَ ه ْ ک ُ ] ( نف مرکب ) کشنده و ازبین برنده اندوه. اندوه سوز. شادی آور :
رخی از آفتاب اندوه کش تر
شکر خندیدنی از صبح خوشتر.یکی شب از شب نوروز خوشتر
چه شب کز روز عید اندوه کش تر.
رخی از آفتاب اندوه کش تر
شکر خندیدنی از صبح خوشتر.یکی شب از شب نوروز خوشتر
چه شب کز روز عید اندوه کش تر.
فرهنگ فارسی
کشنده و از بین برنده اندوه اندوه سوز ٠