کلماتور
انتاش . [ اِ] (ع مص ) سر بیرون آوردن گیاه از زمین پیش از آنکه بیخش برآید. (ناظم الاطباء) . سر بیرون آوردن گیاه از زمین پیش از آنکه ریشه بدواند. (از اقرب الموارد) . || نتش برآوردن تخم . (ناظم الاطباء). انتش الحب ؛ تر و خیس شد دانه و نَتَش خود را در زمین زد.(از اقرب الموارد). || کهنه شدن جامه ؛ انتش الثوب . (از تاج العروس ) (از ذیل اقرب الموارد).