آن دایم. آنِ دائِم(نیز: اصل زمان و باطن زمان) در اصطلاح عارفان، به نحو استعاری، اشاره به ظرف زمانیِ معنوی ای که تمامی معلومات حضرت حق، در آن به نحو ثابت در حضرت علمی او موجودند. بدیهی است که تغییر و تبدیل زمان، در آن حضرت معنایی ندارد، چه زمان را در آن جا راه نیست. عارفان این اصطلاح را از حدیثِ نبویِ «لیسَ عندَ ربّکم صَباحٌ و لامَساء» (نزد پروردگارت نه صبحی هست و نه شامی) اخذ کرده اند، چه از این...