تلفظ بین المللی : /ˈaːmuːjˌɑn/ تلفظ : ['a:mu:j,An]
لغت نامه دهخدا
امویان. [ اَ / اُ م َ ویا ] ( اِخ ) بنی امیه. سلسله ای است از نسل امیةبن عبد شمس قرشی که پس از خلفای راشدین در سال 40 هَ.ق.660/ م. نخستین خلیفه آنان معاویةبن ابی سفیان زمام حکومت کشورهای اسلامی را در دست گرفت. با رسیدن خلافت به معاویه دوره جدیدی در حکومت اسلامی آغاز شد و این دوره تا سال 132هَ.ق. 750/ م. که حکومت امویان بدست ابومسلم خراسانی منقرض گردید ادامه داشت. معاویه دمشق را مرکز خلافت خود و پا...
دانشنامه آزاد فارسی
اُمَویان(یا: بنی امیه) سلسله ای مسلمان (حک: ۴۱ـ۱۳۲ق) که بعد از خلفای راشدین در سرزمین های اسلامی به حکومت رسیدند. نسب امویان، که خلافت را در شام از آنِ خود کردند، به امیة بن عبد شمس بن عبدِمناف می رسد و عبدِمناف جدّ سوم پیغمبر اکرم (ص ) است . عبدِ شمس، نیای امویان، با هاشم، جدّ دوم پیغمبر (ص )، برادر توأمان و هنگام تولد به هم چسبیده بود. چون آن دو را از هم جدا کردند خون زیادی از آنان رفت و این امر...
فرهنگ فارسی
یا بنی امیه سلسله ای است از نسل امیه بن عبد شمس قرشی که پس از خلفای راشدین در سال ۴٠ ه. ق .
دانشنامه عمومی
امویان یا بنی امیه از دودمان های تاریخی عرب و اسلامی بودند. این دودمان از قبیله قریش و از طایفه بنی امیه بودند. جد آنان امیه بن عبدشمس برادرزاده ناتنی هاشم نیای پیامبر اسلام است. عبدشمس بازرگان بود و هنگام تجارت از شام برده ای به نام امیه خرید. امیه غلامی بوده از روم که به دلیل زیبایی و ذکاوت به رسم عرب در جاهلیت او را به پسرخواندگی قبول کرده است. به نقل برخی از مورخین امیه آزاد شدهٔ بنی ثقیف بود ...
