معانی کلمه : امامزاده
لغت نامه دهخدا
فرهنگ عمید
۱. فرزند یا نوۀ یکی از امامان.
۲. (اسم ) [مجاز] مقبرۀ فرزندان یا نوه های امامان.
۳. [قدیمی] فرزند شخصی بزرگ.
۲. (اسم ) [مجاز] مقبرۀ فرزندان یا نوه های امامان.
۳. [قدیمی] فرزند شخصی بزرگ.
فرهنگ معین
(اِ. دِ ) [ ع - فا. ] (ص مر. ) فرزند یا نوادة یکی از امامان دوازدگانه .
دانشنامه آزاد فارسی
فرهنگ فارسی
( صفت ) فرزند یا نواده. یکی از امامان دوازده گانه یا امام زاد. بی معجز. ۱ - کسی که کاری از دستش ساخته نیست . ۲ - کوته نظر . ۳ - خسی . یا امام زاد. جل بند . کسی که جام. بسیار پوشد .
دهی است از دهستان برکشلو بخش شهرستان رضائیه .
دهی است از دهستان برکشلو بخش شهرستان رضائیه .
