تلفظ بین المللی : /alq1ˈɑreʔˈeː/ تلفظ : [alq1'ARe?'e:]
لغت نامه دهخدا
( القارعة ) القارعة. [ اَ رِ ع َ ] ( اِخ ) نام سوره صد و یکم از قرآن کریم. در مکه نازل شده و یازده آیه دارد. || بمعنی بلای سخت و نکبت و مهلکه. رجوع به قارعة شود : شاه آمد تا ببیند واقعه یافت آنجا زلزله والقارعه.
مولوی.
القارعة. [ اَ رِ ع َ ] (اِخ ) نام سوره ٔ صد و یکم از قرآن کریم . در مکه نازل شده و یازده آیه دارد. || بمعنی بلای...
دانشنامه اسلامی
[ویکی الکتاب] ریشه کلمه: قرع (۵ بار)کوفتن چیزی بر چیزی. (راغب). قارِعَه: زننده و کوبنده . مراد از قارعه حادثه کوبنده و خرد کننده است یعنی پیوسته بر کفار در اثر اعمالشان واقعه کوبنده میرسد و هلاکشان میکند و یا در کنار ولایتشان نازل میشود و آنها را به وحشت میاندازد در این وضع خواهند بود تا مدتشان سرآید و وعده خدا انجام پذیرد. . قیامت از آن قارعه نامیده شده که کوبنده عجیبی است و همه چیز حتی زمین ...
