[ویکی فقه] ث، از صامتها، پنجمین حرف از الفبای فارسی، چهارمین حرف از الفبای عربی (اَبْتَثْ)، در ترتیب ابجدی حرف بیست وسوم (در شکل ثَخِذْ، با ارزش عددی پانصد) و در اختصارات نشانه « حدیث » است.در نوشتار به صورتهای ث (در اول)، ث (در وسط)، ث (در آخر) و ث (جداگانه) می آید.تلفظ آن در فارسی مانند سین است و تنها در وامواژه ها (کلمات دخیل) دیده می شود.آوانویسیث در زبانهای ایرانی باستان (فارسی باستان و اوستا...
