معانی کلمه : الایه
لغت نامه دهخدا
الایة. [ اَ ی َ ] (ع اِ) رمز است الی آخر الاَّیة را.
( الایة ) الایة. [ اَ ی َ ] ( ع اِ ) رمز است الی آخر الاَّیة را.
فرهنگ فارسی
رمز است الی آخر الایه را .
دانشنامه اسلامی
فرهنگستان زبان و ادب
آلایه
{artifact / artefact} [مهندسی مخابرات] اعوجاج ها یا سایر اختلالات غیرعمدی و ناخواسته در صوت یا تصویر بازتولیدشده که ناشی از خطاهای انتقال یا پردازش نشانک/ سیگنال است
{artifact / artefact} [مهندسی مخابرات] اعوجاج ها یا سایر اختلالات غیرعمدی و ناخواسته در صوت یا تصویر بازتولیدشده که ناشی از خطاهای انتقال یا پردازش نشانک/ سیگنال است
کلمات مرتبط
- آلایه
- ایه الکرسی
- راحه الصدور و ایه السرور
- ایه اولی الامر
- ایه خیر البریه
- نظریه روابط ریاضی ایه بسم الله در قران
- استنطاق ایه الغار و اشکالیه التنصیص الحدیثی بین التثنیه و التثلیث
- الدر الثمین فی خمسمائه ایه نزلت فی مولانا امیرالمؤمنین باتفاق اکثر المفسرین من اهل الدین
- المنهج الرجالی و العمل الرائد فی الموسوعه الرجالیه لسید الطائفه ایه الله العظمی البروجردی