اَفتَری از گویش های ناحیۀ سمنان. در شمار گویش های حاشیۀ دریای خزر است که در افتر، قصبه ای در سی کیلومتری سمنان، رایج است. افتری با گویش های سرخه ای، لاسگردی و سنگسری قرابت دارد. نشانۀ جمع on است که به پایان اسم اضافه می شود. مضاف الیه قبل از مضاف می آید که ممکن است با اضافه شدن کسرۀ اضافه، مانند pir-e xar (خرِ پیر) یا بدون کسرۀ اضافه باشد. نشانه های مصدری، un و on است، مانند beytun (گرفتن)، bevato...
گویش مازنی
نوعی گویش ویژه که اختلاطی از تبری،سمنانی و افتری است
/afteri/ نوعی گویش ویژه که اختلاطی از تبری، سمنانی و افتری است
