اعیانی. [ اَ ] ( ص نسبی ) منسوب به عین. در تداول حقوقی بنا و ساختمان را گویند. مقابل عرصه. ( یادداشت بخط مؤلف ).- اعیانی خانه ؛ بناهای خانه. ( ناظم الاطباء ). || منسوب و متعلق به اعیان. ( ناظم الاطباء ). || آنکه در مادر و پدر شریک باشند و اخیانی بالفتح و سکون خای معجمه بمعنی برادرانی که پدر هریک علیحده و مادر واحد باشد. و علایی بالفتح برادرانی که مادر هریک علیحده و پدرواحد باشد. ( آنندراج ).- برا...
فرهنگ فارسی
( صفت ) ۱ - آنچه مربوط به ( اعیان ) باشد . ۲ - آنچه مربوط به بنا و ساختمان باشد مقابل ارض . یا برادر اعیانی . برادری که در پدر و مادر با شخص شریک باشد نام دردی که صاحبش از حرکت ایذای یابد
