معانی کلمه : اعوان

تلفظ بین المللی : /eʔˈuːɑn/ تلفظ :‌ [e?'u:An]

لغت نامه دهخدا

اعوان. [ اَ ] ( ع اِ ) یاران. مددکاران و یاوران. ( از کنز و منتخب از غیاث اللغات ). ج ِ عَون ، پشتیبان و یاری گر. واحد و جمع و مؤنث و مذکر در وی یکسان است. ( از آنندراج ) ( منتهی الارب ). یاران. ( مؤید الفضلاء ). ج ِ مکسر عَون ، بمعنی پشتیبان در کار و خدمتگزار. مفرد و جمع و مؤنث در آن یکسان است. و العرب تقول : «جأت السنة و جاء معها اعوانها»؛ یعنون بالسنة الجدب و بالاعوان ، الجراد و الذئاب و ال...

فرهنگ عمید

عون#NAME?

= عون

فرهنگ معین

( اَ ) [ ع . ] ( اِ. ) جِ عون ، یاران .

دانشنامه آزاد فارسی

رجوع شود به:خطابه

wikijoo: اعوان

فرهنگ فارسی

یاران، مددکاران، جمع عون
( اسم ) جمع عون یاران یاریگران .

دانشنامه اسلامی

[ویکی فقه] اعوان یکی از اصطلاحات به کار رفته در علم منطق بوده و به معنای گفتار و کردار خارج از خطابه و مکمل تاثیر آن است.واژه اعوان جمع عون است که در لغت به معنای انصار، یار و یاور آمده است. اعوان در اصطلاح علم منطق، رکن دوم خطابه (مقابل عمود) و به منزله هیئت قیاس و استدلال خطابی است و به معنای یک سلسله اقوال (گفتار ها)، افعال (کردار ها) و احوالی است که هرچند خارج از عمود، مواد قضایا و استدلال خطا...

کلمات مرتبط

معانی کلمه : اعوان

تلفظ بین المللی : /eʔˈuːɑn/ تلفظ :‌ [e?'u:An]

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

عون#NAME?

= عون

فرهنگ معین

( اَ ) [ ع . ] ( اِ. ) جِ عون ، یاران .

دانشنامه آزاد فارسی

رجوع شود به:خطابه

wikijoo: اعوان

فرهنگ فارسی

یاران، مددکاران، جمع عون
( اسم ) جمع عون یاران یاریگران .

معانی کلمه : اعوان

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ معین

دانشنامه آزاد فارسی

فرهنگ فارسی

دانشنامه اسلامی

کلمات مرتبط

معانی کلمه : اعوان

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ معین

دانشنامه آزاد فارسی

فرهنگ فارسی

دانشنامه اسلامی

کلمات مرتبط

نظرات