تلفظ بین المللی : /ˈaʔzam mˈelk/ تلفظ : ['a?zam m'elk]
لغت نامه دهخدا
اعظم ملک. [ اَ ظَ م َ ل ِ ] ( اِخ ) پسر عمادالدین والی بلخ. وی بکمک ملک شیر حکمران کابل بغزنه حمله برده آن شهر را از عمدةالملک برادر رضی ملک گرفت ودر آنجا مقام کرد. این حکمران با سپاهیان چنگیز زدوخوردهایی داشته است. ( از تاریخ مغول عباس اقبال ص 60،62، 66 ). جوینی مؤلف جهانگشا آرد: اعظم ملک که پسر عمادالدین بلخ بود و ملک شیر که حاکم کابل بود با لشکری غوری که بر ایشان مجتمع شده بودند بغزنه آمدند و ...
