معانی کلمه : اعراف
لغت نامه دهخدا
اعراف . [ اَ ] (اِخ ) (یوم ...) از ایام عرب است . (از معجم البلدان ).
اعراف . [ اِ ] (ع مص ) دراز شدن عرف یعنی یال . (آنندراج ). دراز گردیدن فش . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). دراز شدن پش اسب . (مصادر زوزنی ).
فرهنگ عمید
۱. جایی میان دوزخ و بهشت.
۲. هفتمین سورۀ قرآن کریم، مکی، دارای ۲۰۶ آیه.
۲. هفتمین سورۀ قرآن کریم، مکی، دارای ۲۰۶ آیه.
فرهنگ معین
( اَ ) [ ع . ] ۱ - ( اِ. ) جِ عُرف ، مکان های بلند. ۲ - برزخ ، مکانی بین بهشت و جهنم .
فرهنگ فارسی
نام سوره هفتم قر آن مجید .
مکانهای مرتفع، جاهای بلند، جمع عرف، بعقیده مسلمانان جائی است میان دوزخ وبهشت ، ونام یکی ازسوره های قر آن
( اسم ) جمع عرف مکانهای مرتفع .
دراز شدن عرف یعنی یال . دراز گردیدن فش .
مکانهای مرتفع، جاهای بلند، جمع عرف، بعقیده مسلمانان جائی است میان دوزخ وبهشت ، ونام یکی ازسوره های قر آن
( اسم ) جمع عرف مکانهای مرتفع .
دراز شدن عرف یعنی یال . دراز گردیدن فش .
دانشنامه عمومی
فرهنگ اسم ها
اسم: اعراف (دختر) (عربی) (مذهبی و قرآنی) (تلفظ: aerāf) (فارسی: اَعراف) (انگلیسی: aeraf)
معنی: جایی بین بهشت و دوزخ، ( در ادیان ) در اعتقاد برخی از مذاهب، برزخ، سوره ی هفتم از قرآن کریم دارای دویست و شش آیه
معنی: جایی بین بهشت و دوزخ، ( در ادیان ) در اعتقاد برخی از مذاهب، برزخ، سوره ی هفتم از قرآن کریم دارای دویست و شش آیه
مترادف و متضاد
برزخ