معانی کلمه : اعجوبه
لغت نامه دهخدا
فرهنگ عمید
۱. چیزی یا کسی که با توانایی ها و ویزگی هایش مردم را به تعجب اندازد، شخص عجیب.
۲. شگفت آور.
۲. شگفت آور.
فرهنگ معین
(اُ بِ ) [ ع . اعجوبة ] (ص . ) شگفت آور. ج . اعاجیب .
فرهنگ فارسی
چیزی یاکسی که مردم رابه تعجب اندازد، شگفت آور، شخص عجیب، اعاجیب جمع
( صفت ) شگفت آور شگفت انگیز ( شخص یاشئ ) . جمع : اعاجیب .
( صفت ) شگفت آور شگفت انگیز ( شخص یاشئ ) . جمع : اعاجیب .
دانشنامه عمومی
نقل قول
مترادف و متضاد
طرفه، نادره
شگفتآور، شگفتانگیز، ≠ عادی، معمولی
۱. شگفتآور، شگفتانگیز،
۲. طرفه، نادره ≠ عادی، معمولی
فرهنگ فارسی ساره
شگرف
واژه نامه بختیاریکا
سر کس ندید
