معانی کلمه : اطایف
لغت نامه دهخدا
اطایف. [ اُ ی ِ ] ( اِخ ) اُطائف. موضعی است در شعر مرقش :
بودک ما قومی اذاما هجوتهم
اذا هب فی المشتاة ریح اطائف.
بودک ما قومی اذاما هجوتهم
اذا هب فی المشتاة ریح اطائف.
فرهنگ فارسی
و اطائف موضعی است در شعر مرقش بودک ما قومی اذا ما هجوتهم اذاهب فی امستاه ریح اطائف
