معانی کلمه : اصفیاء

تلفظ بین المللی : /ˈaːsfiˈɑ/ تلفظ :‌ ['a:sfi'A]

لغت نامه دهخدا

اصفیاء. [ اَ] ( ع ص ، اِ ) ج ِ صَفی . ( اقرب الموارد ) ( غیاث ) ( آنندراج ). برگزیدگان. ( از منتخب ) ( غیاث ) ( آنندراج ). دوستان گزیده. دوستان خالص. خالصان. اولیاء : مهین عالم آنرا نهد فیلسوف که منزلگه انبیا واصفیاست.ناصرخسرو.چهار یارش تا تاج اصفیا نشدندنداشت ساعد دین یاره داشتن یارا.خاقانی.با سایه رکاب محمد عنان درآرتا طرقوازنان تو گردند اصفیا.خاقانی.در پیش او که غاشیه کش بود جبرئیل هم انبیا پیا...

فرهنگ معین

( اَ ) [ ع . ] (اِ. ) جِ صفی ، پاکان ، برگزیدگان .

کلمات مرتبط

خزینه الاصفیاء
حلیه الاولیاء و طبقات الاصفیاء
اصفاء
اصفیا
اشفیاء
افیاء
اوفیاء
اخفیاء
صفی اصفیا

معانی کلمه : اصفیاء

لغت نامه دهخدا

فرهنگ معین

کلمات مرتبط

نظرات