تلفظ بین المللی : /ˈaːsfarˌije/ تلفظ : ['a:sfaR,ije]
لغت نامه دهخدا
اصفریه. [ اَ ف َ ری ی َ ] ( اِخ ) گروهی از خوارج ، و از یاران زیادبن الاصفر باشند. گویند خودداری از جهاد، در صورتی که با حکم جهاد موافق باشند کفر نباشد و کودکان مشرکان را کافر نتوان خواند و سنگسار کردن اسقاط نگردد، و تقیه در گفتار جایز است نه در کردار، و گناهی که موجب حد شود صاحب آن گناه را باید بهمان نام گناه نامید، مثلاً سارق ، زانی ، قاذف ، ونباید آنها را کافر خواند. و گناهی که بواسطه عظمتش حدی...
