اشک . [ اَ ] (اِ) درختچه ای است در نواحی خشک و کوهستانی و در اراضی اطراف کرج میروید.
اشک . [ اِ ] (اِخ ) مولوی هادی علی . از شاعران و عالمان متأخر لکهنوی هندوستان بود. اشعار و حواشی عربی و فارسی از وی بیادگار ماند و بسال 1271 هَ . ق . درگذشت . (از قاموس الاعلام ).
لقب هریک از پادشاهان اشکانی.
(اَ) (اِخ .) = ارشک : نام مؤسس خاندان اشکانیان . عنوان هر یک از پادشاهان سلسلة مذکور.
(اَ) (اِ.) درختچه ای از تیرة پروانه واران که اصل آن از سیبری است و در ایران در نواحی استپی و کوهستان های خشک اطراف کرج می روید.
(آذری) اِشَک:خر, الاغ.
زیرچشمی نگاه کردن
تکیه ای: ašk
طاری: ašk
طامه ای: ašk
طرقی: ašk
کشه ای: ašk
نطنزی: ašk