معنی کلمه : اشتاخوشی
لغت نامه دهخدا
اشتاخوشی . [ اُ ] (اِخ ) محمدبن عبداﷲ مکنی به ابوعبداﷲ. وی صاحب صلاح و عبادت بود. (الانساب سمعانی برگ 38 الف ).

اشتاخوشی . [ اُ ] (اِخ ) محمدبن عبداﷲ مکنی به ابوعبداﷲ. وی صاحب صلاح و عبادت بود. (الانساب سمعانی برگ 38 الف ).