معانی کلمه : اسپهبدیه
لغت نامه دهخدا
اسپهبدیه . [ اِ پ َ ب َ دی ی َ / ی ِ ] (ص ، نسبی ، اِ) اصبهبذیة. نام نوعی از دراهم عراق . || (اِخ ) نام مدرسه ای ببغداد میان دو درب .
فرهنگ فارسی
شعبه ای از آل باوند
گویش مازنی
/espah bodiye/ از شاخه های سلسله ی آل باوندفرمانروایان آنان در تبرستان و گیلان و ری و قومس حکومت داشتند و شهر ساری پایتخت ایشان بودپیدایی این سلسله مربوط به سالهایی است که خاندان علویان تبرستان منقرض شده بودکوکب اقبال فرمانروایان اسپهبدیه که به سال ۴۶۶ درخشیدن گرفت در سال ۶۰۶ ب ایلغار مغول به افول گرایید