تلفظ بین المللی : /ˈaːspanadˈɑrmaz/ تلفظ : ['a:spanad'ARmaz]
لغت نامه دهخدا
اسپندارمذ. [ اِ پ َ م َ ] ( اِخ ) در اوستا سپنتا آرمئیتی ، در پهلوی سپَندارمَت ، در فارسی سپندارمذ و اسپندارمذ و اسفندارمذ و سفندارمذ. سپنت صفت است بمعنی مقدس که بعدها به آرمئیتی متصل شده است ، و آن خود مرکب است از دو جزء: اَرِم که قید است بمعنی درست ، آنچنانکه باید و شاید، بجا. دوّم مَتی بمعنی اندیشیدن ، در ترکیب ارم + متی ، میم به ادغام حذف شده ، بنابراین ارمتی بمعنی فروتنی و بردباری و سازگاری و...
فرهنگ عمید
۱. در آیین زردشتی، فرشتۀ نگهبان زمین و موکل بر روز پنجم هر ماه خورشیدی. ۲. ماه اسفند. ۳. روز پنجم از هر ماه خورشیدی: سپندارمذروز خیز ای نگار / سپند آر ما را و جام می آر (مسعودسعد: ۵۴۵ ).
فرهنگ معین
( ~. مَ ) [ په . ] (اِمر. ) = اسفندار. اسفندارمذ:۱ - پنجمین امشاسپند از امشاسپندان دین زرتشتی ، نگهبان زمین . ۲ - آخرین ماه از سال شمسی ، اسفند. ۳ - نام روز پنجم از هر ماه شمسی .
دانشنامه آزاد فارسی
اِسپَنْدارمَذ(یا: اسفند؛ در اوستا: سپنت آرمئیتی؛ در پهلوی: سپندارمت؛ از دو جزء سپند، به معنای مقدس و صورت مصغر آرمئیتی به معنای پاکی) از امشاسپندان آیین زردشتی، نماد بردباری و سازش اهورامزدا، نام پنجمین روز از هر ماه شمسی و نیز نام ماه آخر سال. در اوستا و دیگر متن های زردشتی، گاه مترادف زمین است. زردشت از او می خواهد که فقط فرمانروایان خوب را به سلطنت بردارد و چنان کند که مردمان زندگی به پاکی گذرا...
فرهنگ فارسی
یکیاز امشاسپداننماینده بردباری و سازش اهورا مزدا و واسطه بین آفریدگارو آفریدگان است . در جهان خاکی نگهبانی زمین با اوست وی موکل بروز پنجم هر ماه شمسی ( اسپندار مذ روز ) و دوازدهمین ماه هر سال شمسی ( اسپندارمذماه اسفند ماه ) است . او را اسفند واسپند هم خوانند.( اسم ) ۱ - پنجمین امشاسپنداز امشاسپندان ( مهین فرشتگان ) دین زرتشتی ۲ - ماه دوازدهم از سال شمسی که امروز ( اسفند ) میگویند مدت ماندن آفتاب د...
