تلفظ بین المللی : /ˈaːsmˈɑʔˈɑlhasˌani/ تلفظ : ['a:sm'A?'Alhas,ani]
لغت نامه دهخدا
اسماءالحسنی. [ اَ ئُل ْ ح ُ نا ] ( ع اِ مرکب ) اسماء خدای تعالی که نود و نه اسم باشد. ( تفسیر ابوالفتوح چ 1 ج 2 ص 493 ). در تفسیر و الاسماء الحسنی فادعوه بها آرد: ابوهریره روایت کرده از رسول ( ص ) که گفت : ان تسعة و تسعین اسماً مائة غیر واحدة من احصیها کلها دخل الجنة؛ گفت خدای تعالی را نود و نه نام است که صد کم یک هر که آنرا بر شمارد و او را بخواند ببهشت شود. اکنون بدان که اسمائی را که خدا را بآن ...
دانشنامه آزاد فارسی
اَسماءالحُسْنی(در لغت به معنای بهترین نام ها) در اصطلاح الهیات اسلامی تعبیری برگرفته از قرآن (← اعراف، ۱۸۰؛ اسراء، ۱۱۰؛ طه، ۸؛ حشر، ۲۴) برای خواندن خداوند است. متکلمان براساس صفات ذاتی و فعلیِ خداوند اسماءالحسنی را تقسیم کرده اند، و گفته اند صفاتی مانند قادر، عالم، حی، سمیع و بصیر اسماء صفات ذات اند، و صفاتی مانند خالق و رازق اسماء صفات فعل. شمار اسماءالحسنی بر طبقِ نظر پاره ای از مفسران قرآن ۱۲۷ ...
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] اسماء الحسنی اصطلاحی است برای نام های خدا ، اقتباس شده از قرآن کریم . از آن رو نیکوترین نام ها برای او است که او نیکوترین معانی و صفات را دارد.موضوع «الاسماء الحسنی» در علم تفسیر ، کلام و عرفان آمده است.نام های مختص ذاتبرخی از نام ها به صفت ذات بازمی گردند؛ مانند «عالم» و برخی به صفت فعل؛ مانند «خالق» و برخی ذات او را تمجید و تقدیس می کنند؛ مانند «قدوس». نام های نیک مختص غیر خداپاره ای ...
