تلفظ بین المللی : /ˈaːsmˈɑ mˌotebˈɑjenˌeː/ تلفظ : ['a:sm'A m,oteb'Ajen,e:]
لغت نامه دهخدا
اسماء متباینه. [ اَ ءِ م ُ ت َ ی ِ ن َ / ن ِ ] ( ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) الفاظ بسیار را که بر معانی بسیار دلالت کند، هر لفظی بر معنی دیگر بی اشتراک ، اسماء متباینه خوانند، مانند انسان و فرس. ( اساس الاقتباس چ مدرس رضوی ص 9 ). و میان مترادفه و متباینه اشتباه ممکن بود، مثلاً لفظی باشد که دلالت کند بر معنی و لفظی دیگر بر همان معنی با وصفی مقارن ، و گمان افتد که هر دو لفظ مترادفند و نباشند، بلکه متباین...
