[ویکی فقه] اسحاق و ابراهیم (قرآن). اِسْحاق (ع )، پیامبر و نیای قوم بنی اسرائیل که در قرآن کریم بارها از او یاد شده است . اصل نام او در عبری «یِصحاق » ( فعل مضارع ) به معنی «می خندد» است .یک از موهبت های خداوند به حضرت ابراهیم تولد حضرت اسحاق می باشد آنجاکه می فرماید:وتلک حجتنآ ءاتینـهآ ابرهیم علی قومه... •(و آن حجت ما بود که به ابراهیم در برابر قومش دادیم درجات هر کس را که بخواهیم فرا می بریم زی...