اِسحاق بن عِمران ( ـ۲۷۹ق)(ملقّب به سم ساعه) پزشک مسلمان. دربارۀ زندگی و مرگ او اقوال متفاوتی آورده اند، اما قریب به یقین است که اسحاق در آغاز حکومت احمد بن طولون (حک: ۲۵۴ـ۲۷۰ق) به مصر رفته و پیش از ۲۶۲ق به قیروان رفته است. بیشتر آثار خود را در این شهر نوشت و در ۲۷۹ به دستور ابراهیم بن احمد به قتل رسید. به اعتراف ابن جلجل، اسحاق نقش مهمی در رواج علم طب و فلسفه در مغرب داشت. در سال هایی که در قیروان...