معانی کلمه : استودان

استودان. [ اُ ] ( اِ مرکب ) ( از: اُستو، استخوان + دان ، پسوند مکان ) دخمه و مقبره گبران. ( مؤید الفضلاء ) ( برهان ).ستودان. ( انجمن آرا ). ناووس. رجوع به ستودان شود.

محوطه ای روباز، محصور، و معمولاً مرتفع در خارج شهر که زردشتیان استخوان های درگذشتگان خود را پس از متلاشی شدنِ جسد، در آن قرار می دادند، مقبرۀ زردشتیان، دخمه، گورستان.

ستودان: استخوان دان، دخمه، گورستان، مقبره زردشتیان
استخوان

{astudan/ astodan} [باستان شناسی] گوردخمه ای که تدفین در آن مبتنی بر سنت های دین زرتشت بوده است