[ویکی فقه] استعمال لفظ در شخص بر اطلاق لفظ و اراده شخص آن لفظ اطلاق می شود.استعمال لفظ در شخص، از اقسام استعمال لفظ در لفظ و به معنای اطلاق لفظ و اراده شخص آن است.در این نوع استعمال، لفظی بر زبان آورده شده و خود آن اراده می شود، نه نوع ، صنف و یا مثل آن، مانند آن که گفته شود «زید لفظ» و از آن، شخص کلمه زید قصد شود؛ یعنی لفظ زید، لفظ است. دیدگاه اصولیوندرباره استعمال لفظ در شخص، میان اصولیون اختلاف...