[ویکی فقه] استصحاب در قرآن. اِستصحاب، از ادلّه احکام یا از اصول عملی فقهی و به معنای حکم به بقای آنچه در زمان سابق ثابت بوده است.استصحاب از ماده «ص ح ب» و در لغت به معنای به همراهی طلبیدن و چیزی را همراه خود قرار دادن است. اقوال حجیت استصحاباستصحاب در علم اصول اصطلاح است؛ ولی با توجه به این که اصولیان در ملاک حجیت استصحاب بر سه نظرند آن را سه گونه تعریف کرده اند ← تعریف شیخ انصاریاهل سنت گرچه به...