معانی کلمه : استریکنین
لغت نامه دهخدا
استریکنین. [ اِ ] ( فرانسوی ، اِ ) ( از یونانی استروخنس ، بمعنی جوزالقی ، اذاراقی ) ماده سمی که از پوست دانه اذاراقی ( کوچوله ، قاتل الکلب ) گرفته میشود.
دانشنامه آزاد فارسی
اِستریکنین (strychnine)
(C۲۱H۲۲O۲N۲) آلکالوئیدی سمی و تلخ مزه. سبب گرفتگی شدید ماهیچه ها می شود و معمولاً از پودر دانۀ گیاهانی از جنس استریکنوس به دست می آید. کورارداروی حاصل از آن است.
(C۲۱H۲۲O۲N۲) آلکالوئیدی سمی و تلخ مزه. سبب گرفتگی شدید ماهیچه ها می شود و معمولاً از پودر دانۀ گیاهانی از جنس استریکنوس به دست می آید. کورارداروی حاصل از آن است.
wikijoo: استریکنین
فرهنگ فارسی
( اسم ) شبه قلیایی است بسیار سمی که از دو گیاه بنام کچوله و پاپیته استخراج میشود . در تداوی بمقدار کم مستعمل است .
