استدلال از راه سنگ (به لاتین: Argumentum ad lapidem) نوعی مغالطه است؛ این مغالطه زمانی روی می دهد که شخص پس از مطرح کردن مدعای خود، سخنی می گوید که رابطه آن مدعا با استدلال های موافق و مخالف را قطع می کند و خود را از بیان دلیل و برهان بی نیاز می نماید. در استدلال از راه سنگ، در حقیقت برای مدعا استدلالی مطرح نمی شود و از سوی دیگر، شخص با ارتکاب مغالطه اجازه نمی دهد، مدعای مورد نظر نقد شود. به عبارت...