اساطیر. [ اَ ] ( ع اِ ) ج ِ اِسطار و اسطارة و اسطیر و اسطیرة و اسطور و اسطورة. سیوطی در المزهر گوید: اساطیر، جمعی باشد بی واحد. ابوعبیده گوید واحد آن اسطارة است و بعضی دیگر بر آنند که جمع سطر اسطار باشد و جمع اسطار اساطیر. سخنهای پریشان. بیهوده ها. افسانه ها. ( از منتهی الارب ). || افسانه های باطل. ( غیاث اللغات ). اباطیل و اکاذیب. احادیث بی سامان. قصه های دروغ : که اساطیراست و افسانه نژندنیست تعم...
( اسم ) ۱ - جمع اسطوره افسانه های باطل اباطیل و اکاذیب داستانهای بی سامان قصه های دروغ . ۲ - افسانه ها و داستانهای خدایان و پهلوانان ملل قدیم . یا اساطیراولین . افسانه های پیشینیان خرافات قدیمیان .
مترادف و متضاد
mythology(اسم)
اساطیر، اسطوره شناسی، افسانه شناسی
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] اساطیر بمعناب نوشته ها، سخنان بی سامان و افسانه ها است.فرهنگ نویسان عربی، اساطیر را برگرفته از ریشه «س ط ر» (نوشتن) دانسته اند ؛ اما درباره مفرد و معنای آن دیدگاه یکسانی ندارند. اکثر قریب به اتفاق واژه شناسان نخستین و متأخر عربی با اندکی تفاوت، أساطیر را جمع «اُسطورَة» بر وزن اُحدوثه و أحادیث، و به معنای سخنان بی سامان و برخی نیز آن را به معنای اباطیل أکاذیب ، نوشته ها ، حکایت ها ترجمه ...
