کلماتور
ازگل . [ اُ گ ُ ] (اِخ ) یکی از قرای شمیران واقع در مشرق درّه ٔ دارآباد.
ازگل . [ اَ گ ِ ] (اِ) ازگیل . و در لاهیجان ، کلاردشت و گرگان بنام کُنوس ، کُنُس ، کُندُز، و در کتول باسم کُندُس نامیده میشود. و رجوع به ازگیل شود.
(گنابادی) اُزْگَلْ؛ خِنگ، اُسْکول، نادان، نفهم، بی عقل.