معانی کلمه : اریب

اریب . [ اَ ] (ع ص ) خردمند. (صراح ) (مهذب الاسماء). بخرد. عاقل . (آنندراج ) (کنز اللغات ). زیرک . دانا. (وطواط) (آنندراج ). اَرِب . ج ، ارباء. (مهذب الاسماء): ادیبی اریب .

عاقل؛ خردمند؛ دانا.

۱. کج؛ خمیده.
۲. (قید) به‌صورت کج: کمد را اریب گذاشته بود.
⟨ بر (به) اریب: [قدیمی] (قید) به‌صورت مایل و کج: ◻︎ یک قدم چون رخ ز بالا تا نشیب / یک قدم چون پیل رفته بر اریب (مولوی: مجمع‌الفرس: اریب).

( اَ ) [ ع . ] (ص .) خردمند، زیرک ، دانا.

( اُ ) [ ع . ] (ص .)1 - منحرف ، کج . 2 - کجی .

ویژگی یک برآوردگر که امید ریاضی آن برابر با مقدار پارامتر مورد برآورد نباشد

(گنابادی) اُرِیْب؛ کج و کوله.

۱مایل – اریب ۲کج

کژ، محرف، معوج، منحرف، مورب ≠ راست

بخرد، خردمند، دانا، عاقل، فاضل، فرزانه ≠ نادان