تلفظ بین المللی : /ˈaːrmˈɑlak/ تلفظ : ['a:Rm'Alak]
لغت نامه دهخدا
ارمالک. [ اَ ل َ ] ( اِ ) ارمال. گیاهی است در جبال یمن و درخت آن بذراعی رسد. برگ آن اغبر و فروهشته و گلش آسمانگون است و میوه ندارد و مستعمل پوست آنست و نیکوترین آن مایل بزردی است و آن چه در تموز گیرند در آخر دوم گرم و خشک و نائب مناب قرنفل و دارصینی است و بدل آنها فروخته شود و مانع انتشار زخمها و آکله و ضربان مفاصل و امراض دندان است و آنرا بشرب و طلا بکار برند. جهت اصلاح ناخن استعمال شود و مدرّ فض...
فرهنگ فارسی
( اسم ) چوبی است شبیه بقرفه و دارچین بسیار خوشبو و در هند و یمن روید .
