معانی کلمه : ارتهاش

تلفظ بین المللی : /ˈaːrthɑʃ/ تلفظ :‌ ['a:RthAS]

لغت نامه دهخدا

ارتهاش. [ اِ ت ِ ] ( ع مص )لرزیدن. ارتعاش. اضطراب. مضطرب شدن. ( منتهی الارب ). || نرم و سست گردیدن. || از بن برکندن. || نوعی نیزه زدن در پهنا. ( منتهی الارب ). نیزه بر پهلو زدن. || جنگ درافتادن میان... در جنگ افتادن. ( منتهی الارب ). || بر یکدیگر خوردن سمهای ستور گاه رفتن و مجروح شدن آن. دست بدست کوفتن اسب چنانکه خون بیاید. سم بر یکدیگر زدن ستور و مجروح شدن آن. ( منتهی الارب ). ارتهاس. || ارتهاش ق...

فرهنگ معین

(اِ تِ ) [ ع . ] (مص ل . ) جفتک زدن چهارپایان بر یکدیگر و زخمی کردن هم .

کلمات مرتبط

طیف ارتعاشی
طیف شناسی ارتعاشی
طیف شناسی ارتعاشی ـ چرخشی
عدد کوانتومی ارتعاشی
گذار ارتعاشی
پاتماگریان ارتاشس
اسباب ارتعاش
باعث ارتعاش
ارتعاش داشتن

معانی کلمه : ارتهاش

لغت نامه دهخدا

فرهنگ معین

کلمات مرتبط

نظرات