معانی کلمه : اربعاء
لغت نامه دهخدا
اربعاء. [ اَ ب َ / اُ ب ُ ] (ع اِ) قعود اربعاء؛ چهارزانو نشستن .
اربعاء. [ اَ ب َ / ب ِ / ب ُ ] (ع اِ) چهارشنبه . روز چهارشنبه . ج ،اربعأات (منتهی الارب )، اربعاوات . (مهذب الاسماء).

اربعاء. [ اَ ب َ / اُ ب ُ ] (ع اِ) قعود اربعاء؛ چهارزانو نشستن .
اربعاء. [ اَ ب َ / ب ِ / ب ُ ] (ع اِ) چهارشنبه . روز چهارشنبه . ج ،اربعأات (منتهی الارب )، اربعاوات . (مهذب الاسماء).