کلماتور
اذن . [ اُ ذَ ] (ع اِ) ج ِ اَذَنة.
اذن . [ ] (اِخ ) (سنةالَ ...) نام سال اول هجرت .
اذن . [ اُ ذُ ] (اِخ )یکی از جبال بنی ابی بکربن کلاب . || قاره ای بسماوه که از آنجا سنگ آسیا برند. (معجم البلدان ).
گوش.
اجازه؛ رخصت؛ فرمان.
(اُ ذُ) [ ع . ] (اِ.) گوش .
( اِ ) [ ع . ] 1 - (مص م .) رخصت دادن ، اجازه دادن . 2 - (اِمص .) فرمان ، رخصت ، اجازه .
دستور
اجازه، تجویز، جواز، رخصت
۱. اجازه، تجویز، جواز، رخصت،
۲. دستور