( آذریون ) آذریون. [ ذَرْ ] ( اِ مرکب ) گلی باشد زرد که در میان زغب و پرزی با ریشه های سیاه دارد و خوش بوی نیست. و ایرانیان دیدار آن را نیک دارند و در خانه بپراکنند. ( از قاموس ). چنانکه در آذرگون گفته شد آذریون معرب آذرگون است و اقوال فرهنگ نویسان مانند شعرا در معنی آن نهایت مختلف و مضطربست ، و آن را خیری و نوعی بابونه و سطردیقون و اقحوان و زبیده و کخله و گاوچشم و همیشه بهار و نوعی از شقایق و گل ...
فرهنگ عمید
( آذریون ) = شقایق
فرهنگ معین
( آذریون ) ( ~. ) ۱ - (ص مر. ) آذرگون ، آتش رنگ . ۲ - (اِمر. ) نوعی شقایق که کنارش سرخ و میانش سیاه باشد.
دانشنامه آزاد فارسی
آذریون. آذَرْیونمعرّب آذرگون، به معنای همچون آتش، دربرگیرندۀ دو گیاه دارویی با نام های علمیofficinalis L. Calendula و C. arven sis L. از خانوادۀ مرکبیان یا کاسنی است. این گیاهان علفی دارای برگ های سادۀ بیضوی دراز و کرکدار و گل آذین کپه ای است. گل های میانی گل آذین تیره و گل های اطراف زرد مایل به نارنجی یا نارنجی مایل به قرمز است و وجه تسمیۀ این گیاه هم همین گل های آتشین رنگ است: «گل آذریون رخشند...
فرهنگ فارسی
( آذریون ) ۱- ( صفت ) آذرگون آتشفام آتش رنگ . ۲ - ( اسم ) نوعی از شقایق ۳- بخور مریم ۴ - گل نگونساز ۱ - آفتاب گردان ( منظور قدما بیشتر همین گل بوده . ) گلی باشد زردآذرگون، برنگ آتش، گل سرخ، گل آتشی، گل لاله، درعربی گل آفتابگردان رامیگویند
فرهنگ اسم ها
اسم: آذریون (دختر) (فارسی) (گل) (تلفظ: azariyun) (فارسی: آذریون) (انگلیسی: azariyun) معنی: گل همیشه بهار، به رنگ آتش، معرب آذرگون، گل آفتابگردان
