ادب القاضی. [ اَ دَ بُل ْ ] ( ع اِ مرکب ) ملتزم شدن و عمل کردن قاضی است بر آنچه که شرع برای او تعیین کرده است از قبیل بسط عدل و رفع ظلم و عدم میل و منحرف نشدن بر یکی از متداعیین. ( تعریفات جُرجانی ).
فرهنگ فارسی
(مصدر ) ملتزم شدن و عمل کردن قاضی است بر آنچه که شرع برای او تعیین کرده است از قیبل بسط عدل و رفع ظلم و عدم و منحرف نشدن بریکی ازمتداعین ملتزم شدن و عمل کردن قاضی است
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] اَدَب ُ الْقاضی ، یا ادب القضاء، عنوانی است مشترک برای شماری از نوشته های فقیهان مذاهب اسلامی درباره آنچه به آداب قضا و شرایط قاضی از نظر شرع اسلام مربوط می شود.در پی گسترده شدن قلمرو سرزمین های اسلامی و به طبع نیاز بیش تر به قاضیان ، وجود دستورعمل های مدون برای امر قضا از دیدگاه شرع اسلام لازم می نمود، دستور عمل هایی که مشتمل باشد بر شروطی که باید در شخص جمع آید تا بتواند به عنوان قاضی...