معانی کلمه : ادب
لغت نامه دهخدا
ادب .[ اَ دَب ب ] (ع ص ) مرد بسیارموی . || مردی که موی اولین و کوچک بر تن وی برآمده باشد. (منتهی الارب ). || شتر بسیارموی . مؤنث : دَبّاء.
فرهنگ عمید
فرهنگ معین
(اَ دَ ) [ ع . ] (اِ. ) ۱ - فرهنگ ، دانش . ۲ - هنر. ۳ - معاشرت ، روش پسندیده . ۴ - شرم ، حرمت .
دانشنامه آزاد فارسی
فرهنگ فارسی
دانشنامه عمومی
پرهیخت، فرهیخت
نقل قول
فرهنگ اسم ها
(تلفظ: adab) دانش ، فضل ، معرفت ، هنر ، حسن معاشرت ، آزرم ، حرمت ، پاس .
اسم: ادب (پسر) (عربی) (تلفظ: adab) (فارسی: اَدب) (انگلیسی: adab)
معنی: دانش، فضل، معرفت، هنر، حسن معاشرت، آزرم، حرمت، پاس
معنی: دانش، فضل، معرفت، هنر، حسن معاشرت، آزرم، حرمت، پاس
مترادف و متضاد
تادیب، تنبیه
ادبیات، فرهنگ
آیین، رسم، روش، نهاد
پاس، رعایت، متانت، نزاکت
۱. تادیب، تنبیه،
۲. ادبیات، فرهنگ
۳. پاس، رعایت، متانت، نزاکت
۴. آیین، رسم، روش، نهاد
دانشنامه اسلامی
فرهنگ فارسی ساره
فرهنگ