تلفظ بین المللی : /ˈaːdˈɑrˈɑq1i/ تلفظ : ['a:d'AR'Aq1i]
لغت نامه دهخدا
اداراقی. [ اَ ] ( اِ ) دوائی هندیست و از جمله سموم است و در طلی بیماریها استعمال کنند مانند کلف و جرب و قوباء و اگر بر عرق النساء ضماد کنند نافع بود و بعضی در قولنج ریحی استعمال کنند و طبیعت آن بغایت گرم است و سم مجموع حیواناتست که دنبال داشته باشد و آنرا بپارسی و هندی کچله خوانند و اگر کسی بخورد مداوای او بقی و شیر تازه و روغن بادام کنند. ( اختیارات بدیعی ). و صاحب برهان گوید: با رای بی نقطه بر و...
