اخل . [ اَ خ ُل ل ] (ع اِ) ج ِ خَل ّ. راههای نافذ در ریگ یا میان دو ریگ .
اخل . [ اَ خ َل ل ] (ع ن تف ) نعت تفضیلی از خل ّ. محتاج تر. || (ص ) مردی اخل ّ؛ درویش مفلس .
روستایی از دهستان نرم آب دو سر ساری
