تلفظ بین المللی : /ˈaːxsˈɑʔˈɑlbaq1ˌar/ تلفظ : ['a:xs'A?'Albaq1,aR]
لغت نامه دهخدا
اخثاءالبقر. [ اَ ئُل ْ ب َ ق َ ] ( ع اِ مرکب ) پاچک دشتی. ( لغات الطب از مؤیدالفضلا ). در تحفه ٔحکیم مؤمن آمده : ب خاء معجمه سرگین گاو است ، در آخر اول گرم و در دوم خشک و محلل و جاذب و آشامیدن دو مثقال تا سه مثقال و نیم از سوخته او جهت استسقا و رفع سموم بسیار آزموده و ضماد تازه او که سرد نشده باشد جهت ورم جراحات عارضه از کارد و امثال آن و قطعسیلان خون و نُتُوّ رحم و اندمال جراحت و درد مفاصل و عر...
