تلفظ بین المللی : /ˈaːhvˈɑl ʃaxsˈije/ تلفظ : ['a:hv'Al Saxs'ije]
فرهنگ معین
( ~ِ شَ یِ ) [ ع . ] (اِمر. ) مجموع صفات انسان که به اعتبار آن ، شخص در اجتماع دارای حقوق شده و آن حقوق را اجرا کنند مانند: تابعیت ، ازدواج ، اقامتگاه ، اهلیت و غیره .
دانشنامه آزاد فارسی
اَحوالِ شَخْصیّهپاره ای از وضعیت هایی که شخص حقیقی یا طبیعی، از این حیث که در جامعه زندگی می کند، پیدا می کند و قانون آثاری را بر آن بار می کند، مانند ازدواج یا تابعیت. احوال شخصیه، منشأ حقوق و تکالیفی برای شخص می شود، مثلاً با ازدواج، شوهر مکلف می شود نفقۀ همسر و فرزندان خود را تأمین کند و بپردازد، زن مکلف می شود در بعضی امور از شوهر تبعیت کند، بین زن و شوهر و نیز بین فرزندان ایشان با هر یک از آن...
دانشنامه عمومی
احوال شخصیه مجموعه ای از اوصاف مربوط به شخصیت انسان، صرف نظر از شغل و مقام او در اجتماع، است. اوصاف احوال شخصیه را تشکیل می دهند که قابل تقویم و مبادله به پول نباشند و از حیث حقوق مدنی آثاری بر آن ها تعلق می گیرد. همچون ازدواج، طلاق و نسب.احوال شخصیه از وضعیت و اهلیت تشکیل می شود. وضعیت شامل اوصافی است که حقوق و تکالیفی برای انسان ایجاد می کند مانند سن، جنس، ملیت و تجرد یا تأهل. اهلیت نیز توانائی ...
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] اَحْوال ِ شَخْصیه ، یا احوال شخصی ، اصطلاح حقوقی به معنی مجموع اوصاف و خصوصیاتی که وضع و هویت شخص و حقوق و تکالیف او را در خانواده و اجتماع معین می کند.احوال شخصیه از اصطلاحات حقوق معاصر و مقتبس از حقوق فرانسه است که نویسندگان کُدسیویل ، یا مجموعه قوانین مدنی فرانسه با وضع آن تحولی در حقوق فرانسه و سایر کشورها به وجود آوردند. قبل از آن در فرانسه احوال شخصیه را تابع قانون اقامتگاه می دان...
