احمدی، احمدرضا (کرمان ۱۳۱۹ش)شاعر ایرانی. دورۀ دبیرستان را در مدرسۀ دارالفنونِ تهران به پایان برد و در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان به کار پرداخت. سروده های او به شیوۀ منثور است و با تداعی آزاد ذهن نوشته شده است. از دفترهایش می توان به طرح (تهران، ۱۳۴۱)، وقت خوب مصائب (تهران، ۱۳۴۷)، هزار پله به دریا مانده (تهران، ۱۳۶۴)، قافیه در باد گم می شود (تهران، ۱۳۶۹)، همۀ آن سال ها (تهران، ۱۳۷۱)، ویرانه...