( احاطة ) احاطة. [ اِ طَ ] ( ع مص ) اِحاطت. گرد چیزی درآمدن. ( تاج المصادر ). گرد چیزی برآمدن. ( زوزنی ). گرد چیزی گرفتن. فروگرفتن. تأثف. فرازگرفتن چیزی را. ( صراح ) : و ثمره این اعتراف و رضا آن است که احاطه کند زیادتی فضل خدا را. ( تاریخ بیهقی ). از احاطت لشکر بقلاع و محاربت و نهب و تاراج امان خواست. ( جهانگشای جوینی ). || احاطه ، درک کردن چیزی است بطور کامل و تمام ، ظاهراً و باطناً. ( تعریفات )...
فرهنگ عمید
۱. گرداگرد چیزی را گرفتن، دور چیزی را گرفتن. ۲. [مجاز] در امری اطلاع کامل و مهارت داشتن.
فرهنگ معین
(اِ طِ ) [ ع . احاطة ] (مص م . ) ۱ - گرداگرد چیزی را گرفتن . ۲ - فهمیدن و فراگرفتن به طور کامل و تمام .
فرهنگ فارسی
محاصره
گرداگردچیزی راگرفتن، دورچیزی راگرفتن، فراگرفتن، درامری اطلاع کامل ومهارت داشتن ( مصدر ) ۱ - گرد چیزی بر آمدن چیزی یا جایی را فرا گرفتن و در میان گرفتن . ۲ - درک کردن چیزی بطور کامل و تمام ظاهرا و باطنا .
[ویکی فقه] احاطه در منطق عبارت است از ادراک و اندر یافتن چیزی به نحو تامّ و کامل.ادراک و اندر یافتن چیزی بنحو تامّ و کامل را احاطه گویند.«و این قدر اشارتی است به تصوّر ماهیت علم منطق، و تنبیهی بر فایده آن به حسب امکان در این موضع. چه احاطه به کنه آن بعد از تحصیل تمامی علم تواند بود».
خواجه نصیرالدین طوسی، محمد بن محمد، اساس الاقتباس، ص۵. ۱. ↑ خواجه نصیرالدین طوسی، محمد بن محمد، اساس الاقتباس، ص...
