(اِ بَ ) [ ع . ] (مص م . ) ۱ - پاسخ دادن ، جواب دادن . ۲ - قبول کردن ، پذیرفتن .
فرهنگ فارسی
جواب دادن، پاسخ دادن، قبول کردن، پذیرفتن خواهش، بر آوردن حاجت ۱- ( مصدر ) پاسخ دادن پتواز کردن جواب دادن . ۲ - قبول کردن بر آوردن روا کردن پذیرفتن : ( شیخ رضا داد بحکم آنکه اجابت دعوت سنت پیغمبر است . ) ( گلستان ) ۳ - قضای حاجت تخلیه دفع براز کردن دفع فضلات . ۴ - ( صفت ) مستجاب پذیرفته مقبول . یا اجابت معده . عمل کردن و کار کردن آن .
[ویکی فقه] اجابت به معنای پذیرفتن دعوت و خواهش کسی است. احکام اجابت، در باب های طهارت، زکات،جهاد، امر به معروف، تجارت، نکاح و اطعمه و اشربه آمده است.چنانچه یکی از دو طرف دعوا از دیگری برای داوری نزد حاکم شرع جامع الشرایط دعوت کند، اجابت او واجب است. اجابت قاضیدر صورتی که کسی نزد قاضی برای احقاق حق خویش علیه دیگری استغاثه نماید، اجابت او بر قاضی واجب است. در زکاتاگر گردآورنده ی زکات، مقدار ثمره را ...
