معانی کلمه : اتفاقی

اتفاقی. [ اِت ْ ت ِ ] ( ص نسبی ) ناگهانی. غیرمترقب. غیرمنتظر. || مبنی بر اتفاق و وحدت :
کسی کش خرد رهنمون است هرگز
بگیتی ره و رسم صحبت نورزد
که صحبت نفاقی است یا اتفاقی
دل مرد دانا از این هر دو لرزد
اگر خودنفاقیست جان را بکاهد
وگر اتفاقی به هجران نیرزد.

(اِ تِّ ) [ ع - فا. ] (ص نسب . ) ناگهانی ، غیرمنتظره ، به ناگهان ، غیرمترقب .

( صفت ) ۱ - ناگهانی غیرمترقب غیر منتظر مبنی بر اتفاق و وحدت : امور اتفاقی . ۲ - بناگهان .

بی گمُوی؛ بی همد
شِری پِری؛ شِری گری؛ رَو کُنی