( آتاش ) آتاش. ( ترکی ، ص مرکب ، اِ مرکب ) ( گویا از ترکی جغتائی آد، نام + تاش ، هم )همنام. سَمی . و آن را آداش نیز گویند : گر کار بنام استی از آتاشی عمّرفرزند تو با عمّر بودستی هموار.ناصرخسرو.آتاش عبادله مغتفره. ( راحةالصدور راوندی ).ای آنکه تراست ملک آتاش با دیو و پری بزیر خاتم.( راحةالصدور راوندی ، در مدح سلیمان بن محمدبن ملکشاه ).پشت دین بوالمظفر آن شاهی کآمد آتاش شاه پیغمبر.( از راحةالصدور را...
